Archief: 26 oktober 2016

Heb je naaste lief

naastelief1Zo’n twee jaar geleden kreeg ik dit geschreven briefje onder mijn ruitenwisser, ik heb daar toen een blog over geschreven: https://www.biegstraaten.nl/buurtbewoner/

Even een kleine uitleg: ik was gewisseld van werkgever en kreeg een voorloopauto mee. Op de plek waar ik woon is parkeren voor de deur niet mogelijk. Dus moet je op zoek naar een andere locatie in de straat.

Daarnaast is tegenover mijn straat een kantorenlocatie waarbij wel veel parkeerplek is, maar niet iedereen het recht heeft om zijn auto daar te parkeren, dus worden de auto’s bij ons neergezet. Ik begrijp wel de irritatie, omdat voor sommige mensen de auto heel belangrijk is.

Ruim anderhalf jaar geleden ben ik weer overgestapt naar mijn oude werkgever, ik had mijn schepen niet verbrand dus dan begint de hele cyclus opnieuw. Ook nu weer heb ik een nieuwe auto gekregen. En aangezien de plek waar ik normaal mijn autoparkeer vol onder de boomluis zit, moest ik de auto weer op een andere plek zetten. Afgelopen vrijdag zat het volgende papiertje onder mijn voorruit.

naastelief2

Ik weet niet of dit van dezelfde persoon is, maar ik moet toegeven dat de briefjes zijn geprofessionaliseerd. Nu kan je veel vragen stellen over de tekst in het briefje. Wat bedoelt de schrijver met weinig plaats voor Eigen bewoners.  Hoe vaak doe je boodschappen met de auto en kan je hem dan niet even voor de eigen deur zetten. Dat doen wij ook. En wat zou de buur bedoelen met de emoticon aan het einde. Bedoelt de buur het met een knipoog of is de buur echt kwaad. De buur had zelfs het papiertje in een plastic zakje gedaan zodat het briefje niet nat zou worden. Waarschijnlijk had hij de vorige blog ook gelezen.

Ik heb het goede voor met mijn buren, hieronder een reflectie hoe goed ik het heb met mijn buren, maar wat beweegt deze buur. Nu heb ik een vermoeden wie het is, op het moment dat ik mijn auto weghaald van een bepaalde plek, zie ik hem met grote vaart naar buiten rennen om zo snel mogelijk de auto op deze plek te zetten.

Uiteindelijk schrijf ik er ook over, dus bij mij wordt ook een snaar geraakt. Had ik dit dan niet moeten schrijven, heb ik een hekel aan mijn buren, heb ik mijn naaste niet lief ?

naastelief3


Zomaar een werkdag

“De intenties zijn goed, maar waar willen wij heen” was een van de opmerkingen die na-gonsde in mijn hoofd. Het feit is dat wij allen ons stinkende best doen om ons werk zo prettig mogelijk te maken. Maar er is een angst, de angst om niet leuk gevonden te worden, de angst om je nek uit te steken, de angst om plat gezegd op je bek te gaan door de ander te zeggen waar het echt op staat.

Iemand vragen waarom hij altijd zo vroeg de deur uitgaat kost mij moeite. Je hebt hem nodig (dat weet hij) en laat dat zo, maar toch …. De projectleider die een exceptie rapport schrijft waarvan ik vind dat het niet op feiten is gebaseerd, blijft gewoon doorgaan waar hij mee bezig is ….

Is het overleven? Bedekken wij met de mantel der liefde, als je dat mag zeggen in een zakelijke relatie, of zijn wij allen wezens die maar doen wat er van je wordt verwacht. Is het niet het beste om in de anonimiteit te leven? Hier en daar wat rapporten op leveren zodat een ander aan de gang blijft en het idee heeft dat jij diegene bent die dat rapport op levert, dus toegevoegde waarde heeft.

De armen gaan omhoog als de opmerking komt om meer thuis te werken, er is een tekort aan  werkplekken. Is dat echt zo of hebben wij de neiging om altijd maar die ene plek vast te houden om toch ergens in het geheel vastigheid te ervaren. (ik heb mijn vaste plek allang opgegeven).

Het vijfde initiatief voor videoconferencing wordt opgestart en het lijkt erop dat ook dit  eindigt in een half opgeleverd product. Gelukkig heeft dan iemand de moed en kracht om te zeggen dat het ergens moet samenkomen, steekt zijn kop boven het maaiveld uit en zegt het te gaan oppakken, eigenaarschap nemen. Van die types moet je er meer hebben.

Wees kritisch op jezelf maar spaar elkaar niet door in je kwetsbaarheid te zeggen waar het op staat, dan ben je pas echt transparent.


Uitvinding van de eeuw

Iedereen is uitgelopen om de uitvinding van de eeuw te bekijken. Of dat nu Charles Wang (CA), Chriet Titulaer,  of Frits Philips is. Jan Sloot heeft een datacompressie bedacht waarbij 16 films op een smartcard kunnen, zo’n card als wij in onze computers doen. We hebben het over eind vorige eeuw. Jan Sloot is een wizzkid die zonder handleidingen feilloos kan aangeven wat het probleem in een elektrisch apparaat is. Na zijn werk bij Philips gaat hij aan de slag in een reparatiewinkel en ontwikkelt op zijn zolderkamer een smartcard met een 1:2.000.000  compressietechniek. Dit blijft niet onopgemerkt, omdat Jan de hang naar geld heeft om het product verder te ontwikkelen, zoekt hij wat kennissen met geld. Met een presentatie (door Jeroen van Inkel) in een loods van de Amsterdamse Droogdok maatschappij, waarbij hij met demonstratiemodel op zijn snufferd valt, start de speurtocht naar geld.

Op een bepaald moment betrekt hij samen met Roel Pieper de ABNAMRO bank. Zij zien er wel brood in, wetende dat dit de uitvinding van de eeuw is, en men is bereid om daar geld in te steken. Ingegeven door prominente bedrijven kon dit niet mislukken. Echter de gezondheid van Jan, hartpatiënt en stevige roker, doet uiteindelijk het project de das om. Het had zo mooi kunnen zijn als Jan niet met zijn product het graf is ingegaan.

Dit is een kleine samenvatting van een boek de Broncode van Eric Smit. Hierin wordt  op een bijzondere manier verslaglegging gedaan van de waarheid rond de Uitvinding van de eeuw. Maar waarom wil men hier geld in steken, waarom is Computer Associates, Philips, maar ook vele Silicon Valley gerenommeerde bedrijven geïnteresseerd in dit product. Het kon immers de hele wereld van dataopslag op zijn kop zetten. Of is Jan onbedoeld overleden. Waar is het demomodel, waarom is de site www.davoc.com na 16 jaar nog in de lucht. Lucht, ja zit hier een luchtje aan. Hebben wij wat gemist?

Na het lezen van dit boek heb ik nog vele vragen. Hoe groot moeten wij de Uitvinding van de eeuw zien. Is er iemand binnen de Philips het naadje van de kous weet, welk geheim hebben wij hier mee te maken en zijn er nog meer van deze uitvindingen die ons leven en stuk mooier zou kunnen maken. Netflix op je smartcard, of de hele boekenverzameling, internet op lichtsnelheid …..